Obudowa komputera – Wikipedia, wolna encyklopedia

Obudowa komputera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Obudowa komputera typu midi tower z fantazyjnymi ozdobami.

Obudowa komputera to najczęściej metalowa (stalowa lub aluminiowa) z elementami plastikowymi zamknięta skrzynka w formie prostopadłościanu, umożliwiająca umieszczenie i zamocowanie najważniejszych elementów komputera. Nowa obudowa jest sprzedawana zazwyczaj łącznie z zasilaczem komputera.

Spis treści

edytuj Rozmiary i kształty

Obudowy komputerów typu PC różnią się od siebie wymiarami i kształtem oraz architekturą. Pod względem wymiarów i kształtów można obecnie rozróżnić dwa podstawowe rodzaje obudów komputera: desktop oraz tower, natomiast pod względem architektury są to cztery typy: AT, ATX, NLX, Mini-PC oraz stosunkowo nowy BTX.

edytuj Obudowa typu desktop

Obudowa skonstruowana tak, by umożliwić postawienie na niej monitora. Jej charakterystyczny płaski kształt ogranicza przestrzeń wewnątrz takiej obudowy, co utrudnia lub uniemożliwia rozbudowę komputera o nowe, wewnętrzne urządzenia, przez co zawęża się wachlarz zastosowań. Jedną z zalet tego typu obudów jest mała ilość zajmowanego miejsca na biurku w przypadku posiadania monitora CRT.

edytuj Obudowa typu tower

Stojąca obudowa komputera o kształcie wysokiego lecz wąskiego prostopadłościanu. Dzieli się na trzy rodzaje różniące się rozmiarami.

  • Mini tower – najmniejsza obudowa typu "tower". Ma najmniejszą z nich pojemność i umożliwia montaż dwóch małych (stacja dyskietek) i dwóch dużych (napęd CD-ROM) napędów.
  • Midi tower – średnia obudowa typu "tower". Najczęściej stosowana, stanowi rozsądne rozwiązanie dla typowych zastosowań komputera. Umożliwia montaż 2 małych i 3-4 dużych napędów.
  • Big tower – największa obudowa typu "tower" najczęściej stosowana w serwerach. Umożliwia montaż dwóch małych i pięciu dużych napędów oraz dodatkowych dysków twardych.

edytuj Przeznaczenie, konstrukcja i funkcje

Otwarta obudowa komputera. We wnętrzu widoczny jest napęd CD-ROM i napęd dyskietek oraz twardy dysk.

Podstawowymi celami stosowania obudowy komputera jest zarówno ochrona najważniejszych elementów komputera przed uszkodzeniami mechanicznymi, jak i zapewnienie spójnej organizacji podzespołów oraz ich prawidłowej wentylacji. Obudowa powinna także umożliwiać łatwy montaż i wymianę części komputera, oraz jego rozbudowę.

edytuj Wygląd

Przez długi czas wszystkie obudowy komputerów były podobne - były koloru beżowego i miały prostą stylistykę. Rewolucyjną zmianę w tym zakresie spowodowała w roku 1998 premiera komputera iMac, który prezentował całkowicie nowe podejście do projektowania obudowy komputera, zarówno na polu stylistyki jak i ergonomii. Wśród wielu nowości w wyglądzie można wymienić umieszczony w górnej części obudowy uchwyt służący przenoszeniu komputera oraz zastosowanie jednakowej, atrakcyjnej kolorystki, zarówno dla obudowy jak i myszy czy klawiatury. Także inne peryferia komputerowe firmy Apple są od tego czasu produkowane według takiego wzornictwa. Od tej pory wytwórcy komputerów osobistych prowadzą próby poprawy wyglądu i ergonomii obudowy komputera, najczęściej poprzez nadawanie jej nowoczesnych kształtów, stosowanie atrakcyjnych wizualnie materiałów (np. kolorowe lub przezroczyste tworzywa sztuczne oraz aluminium). Kolejny przełom we wzornictwie obudów komputerowych nastąpił w roku 2001 wraz z nową wersja iMaca, gdzie jednostka centralna ma postać małej półkuli z obrotowym ramieniem zakończonym wyświetlaczem LCD.

edytuj Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg


Aby stać się hakerem trzeba posiadać ogromną wiedzę, potencjał i intuicję. Przeciętny haker spędza przed komputerem nawet 20. Godzin na dobę ! Niestety ilość materiału jaką trzeba się nauczyć,a przede wszystkim zrozumieć jest tak olbrzymia, że jest to jedyny sposób na zdobycie wiedzy pozwalającej na przemierzanie bezdroży sieci niczym cienie.

Trudno wyobrazić sobie jak wielu poświęceń i wyrzeczeń musi dokonać człowiek, który chce zostać najlepszy w tym co robi. Haker nie uczy się na pamięć sekwencji i zachowań systemu. On zna je tak dokładnie że czasem zaczyna rozumieć język komputera.

Od czego zacząć ? Od nauki programowania oraz czytania artykułów, poznawania terminów i pojęć. Polecam zacząć od nauki HTMLa. Dzięki niemu zostaniesz wprowadzony do programowania i będziesz mógł sobie wybrać dalszy etap rozwoju poprzez wybór języka. Jeśli jesteś ambitniejszy zacznij od strukturalnego prostego języka jakim jest Pascal. W sieci znajdziesz wiele kursów. Jest wiele stron poświęconych Hackingowi jak strona www.mhaker.pl. Pamiętaj że musisz wiele ćwiczyć oraz czytać artykułów. Reszta przyjdzie sama – zobaczysz ;) Wszystko opisałem lakonicznie ale wystarczy by wprowadzić cię w temat. Pamiętaj, że bycie hakerem wymaga cierpliwości ! Powodzenia.